Συλβάνα Ράπτη: Τους ξεβολεύει όλους το δίλημμα Βενιζέλου

Για το δίλημμα που έθεσε ο Βενιζέλος περί παραμονής του ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση:
Το δίλημμα δεν το θέτει κατά τη γνώμη μου ο κύριος Βενιζέλος. Το δίλημμα το θέτει η ζωή. Το θέτουμε όλοι εμείς, στο σπίτι μας, στη γειτονιά μας, στο οικογενειακό μας τραπέζι, ακόμα και στον εαυτό μας, έστω κι αν δεν το ομολογούμε. Απλώς ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ το εκφώνησε και το περιέγραψε. Γιατί – κακά τα ψέματα – όλοι, βλέποντας τα δημοσκοπικά ποσοστά της Ελιάς, σκεφτόμαστε, άλλοι με θετικό κι άλλοι με αρνητικό τρόπο, «για να δούμε, τι θα γίνει τώρα αν η Ελιά πάρει τελικώς τα ποσοστά που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις». Εγώ πιστεύω ότι δε θα είναι έτσι. Αισιοδοξώ. Όμως, λαμβάνοντας την ερώτησή σας σαν υπόθεση εργασίας, λέω πολύ απλά το εξής: Το ΠΑΣΟΚ, παίρνοντας μια απόφαση πολύ βαριάς ευθύνης, αποφάσισε να συμμετέχει στην Κυβέρνηση Συνασπισμού. Εξαιτίας αυτής της απόφασης του ΠΑΣΟΚ, υπάρχει η Κυβέρνηση Συνασπισμού και λειτουργεί η Χώρα σήμερα. Από την άλλη πλευρά όμως το ΠΑΣΟΚ εισπράττει ένα πολύ βαρύ τίμημα, πληρώνει ένα δυσανάλογο κόστος και έχει γίνει ένα είδος αλεξικέραυνου για οτιδήποτε κακό, στραβό κι ανάποδο συμβαίνει στη ζωή μας. Αυτό έχει κάποιο όριο. Διότι εάν στην Ελιά δώσει ο κόσμος ένα ποσοστό απογοητευτικό, σου λέει εμμέσως ότι «κοίτα να δεις, δε θέλω άλλο να με σώσεις. Δε θέλω άλλο να με σώζεις. Κάνω άλλες επιλογές. Θέλω κάτι άλλο». Αυτό, από ένα σημείο και μετά, οφείλεις να το σεβαστείς. Όμως όλοι το γνωρίζουν ότι έχεις φτάσει τη χώρα, χάρη στη συμμετοχή σου στην Κυβέρνηση Συνασπισμού, στο να είναι στο 1/5 της διαδρομής απόσταση για να βγει στο ξέφωτο. Να βγει από το Μνημόνιο, να βγει απ’ την κρίση. Εδώ, ζητάς «μ’ ένα παράπονο», αναγνώρισέ μου κάτι, μια τόση δα καλή κουβέντα γι αυτήν την προσπάθεια που έχω κάνει ως ΠΑΣΟΚ.

Σχετικά με τις αντιδράσεις που προκάλεσε το δίλημμα:
Το γεγονός ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις σηκώθηκαν στο ποδάρι με το που είπε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, το ζήτημα που βάζει η ζωή, ότι «πολύ απλά, αν δεν μας θέλετε παιδιά, δεν αντέχουμε άλλο, δεν αντέχουμε άλλο αυτό το ανάθεμα», όλοι είπαν, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, στοπ κάνεις εκβιασμό, όχι, γιατί τώρα. Και να προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα; Γιατί όχι τώρα; Γιατί μας ξεβολεύεις όλους! Γιατί στην πλάτη του ΠΑΣΟΚ, που δέχεται και συμμετέχει στην Κυβέρνηση Συνασπισμού, που δέχεται τα πάνδεινα και κρατά τη Χώρα όρθια, στην πλάτη αυτή, κάνουν όλοι επιλογές, αναπτύσσουν τακτικές, σχεδιάζουν στρατηγικές. Άρα, είναι σα να λένε: «Αγαπητό ΠΑΣΟΚ, μη μου πάρεις το χαλί κάτω από τα πόδια, πώς θα κάνω εγώ τη λεβεντιά μου, αν εσύ πεις φεύγω απ’ την Κυβέρνηση;» Και δεν είναι μόνο η ΝΔ, είναι όλες οι πολιτικές δυνάμεις, και ο ΣΥΡΙΖΑ, που την πολιτική του την αναπτύσσει με βάση την ασφάλεια που υπάρχει ότι το ΠΑΣΟΚ τραβάει το κάρο, και άρα εμείς μπορούμε να δηλώνουμε ό,τι θέλουμε και να περιμένουμε πότε οι καταστάσεις θα είναι εύκολες και τότε να βγούμε μπροστά. Η ΔΗΜΑΡ επίσης εκεί βασίζει τη στρατηγική της. Το ΠΟΤΑΜΙ επίσης εκεί βασίζει τη στρατηγική του. Περί αυτού πρόκειται.

Σχετικά με την δημοσκοπική κάμψη της Ελιάς:
Φαίνεται ότι το ΠΑΣΟΚ λειτουργεί και ως άλλοθι για όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Δεν σας κάνει εντύπωση ότι όλοι ασχολούνται με το πολύ χαμηλό δημοκοπικό ποσοστό της Ελιάς ή του ΠΑΣΟΚ, και δεν ασχολήθηκε ποτέ κανείς με τα δημοσκοπικά ποσοστά δυνάμεων που θέλουν ν’ αλλάξουν με μιαν άλλη συνταγή υποτίθεται, την πραγματικότητα προς το καλύτερο, και τα οποία έχουν πιάσει ένα ταβάνι και δεν πάνε πουθενά; Ουδείς άλλος ασχολείται. Άρα, το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή «προσφέρεται» άθελά του ως άλλοθι για τα προβλήματα τα εσωτερικά όλων των πολιτικών δυνάμεων του τόπου που οχυρώνονται βολικά πίσω απ’ αυτό.

Σχετικά με την στοχοποίηση του ΠΑΣΟΚ
Γι’ αυτό σας λέω ότι είναι πραγματικά πολύ άδικο και υπερβολικό από ένα σημείο και μετά, το ΠΑΣΟΚ να εισπράττει τον «μουτζούρη», όπως λέμε. Υπάρχει μια λέξη, την οποία λέμε όλοι στην καθημερινή μας ζωή και τη νιώθουμε, η λέξη αξιοπρέπεια. Δεν μπορείτε εσείς να έχετε αξιοπρέπεια, εγώ να έχω αξιοπρέπεια και να αφαιρούμε το δικαίωμα της συλλογικής αξιοπρέπειας από έναν πολιτικό φορέα που μπορεί να έχει κάνει λάθη, που μπορεί στελέχη του να έχουν πληγώσει δραματικά και τον χώρο και τον Ελληνικό Λαό, αλλά που ταυτοχρόνως έχει προσφέρει στην Πατρίδα. Στο ΠΑΣΟΚ, είμαστε πάντοτε πρόθυμοι να αναγνωρίσουμε λάθη, παραλείψεις, να ρίξουμε γρήγορα και αμέσως το ανάθεμα, αλλά πραγματικά είμαστε εξαιρετικά «τσιγκούνηδες» να πούμε, όχι μια καλή κουβέντα, αλλά να αναγνωρίσουμε την καταλυτική του συμβολή σε πολλά θέματα, όπως πχ για τα 25 € στα νοσοκομεία ή την διανομή του πλεονάσματος στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Είμαστε πραγματικά «στοχοποιημένοι», και το ξαναλέω, για οτιδήποτε κακό, στραβό κι ανάποδο συμβαίνει στη χώρα.

Σχετικά με τη δήλωση του Βενιζέλου ότι αν είχε εκλεγεί το 2007 θα ήταν άλλη η πορεία της Χώρας:
Η ταπεινή μου γνώμη και άποψη είναι ότι πιανόμαστε από κουβέντες ή δηλώσεις για να αντιπαρέλθουμε τα πραγματικά ζητήματα της ζωής. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος είπε στη ροή μιας κουβέντας ότι «ναι, αν το 2007 είχα βγει εγώ, θα έκανα ενδεχομένως κάποιες άλλες επιλογές.» Αυτά είναι μέσα στη ζωή όλα. Για παράδειγμα, ο Βενιζέλος είχε κάνει μια πρόταση, να ψηφιστεί με 180 το πρώτο μνημόνιο. Εγώ πιστεύω πραγματικά, ότι αν είχε επιμείνει, και θα ήθελα να είχε επιμείνει, θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα στη χώρα. Γιατί; Επειδή αν είχαμε επιμείνει τότε ως Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ στο 180, αναγκαστικά θα φέρναμε στο τραπέζι να συζητήσουμε και να ενεργήσουμε μαζί με τη ΝΔ άρα να μην χαθεί ο πολύτιμος χρόνος για τη χώρα. Η ΝΔ έκανε αντιμνημονιακά «πείσματα» για ίδιον συμφέρον και όφελος. Τα Ζάππεια αποδείχτηκαν σάπια. Τα δε ισοδύναμα, τα οποία δηλώνονταν απεδείχθησαν απολύτως άδεια. Δεν τα είδαμε ποτέ. Να μην τα ξεχνάμε κι αυτά, να μην έχουμε επιλεκτική μνήμη. Αυτά τα αντιμνημονιακά πείσματα, που μετά εξαφανίστηκαν, κόστισαν στη Χώρα, κόστισαν στη ζωή του Έλληνα και της Ελληνίδας. Αυτά είναι πραγματικότητες. Δεν είναι λοιπόν θέμα «μετά Χριστόν προφήτης», είναι θέμα σκέψεων, διαθέσεων και προθέσεων που υπήρχαν σε μια δεδομένη χρονική στιγμή η οποία όμως κύλησε διαφορετικά.

Γιατί κάποιος να ψηφίσει την Ελιά;
Όλοι μας, στη δύσκολη κατάσταση που υπάρχει σήμερα, πρέπει – παρά το θυμό, παρά την αγανάκτηση, παρά τη δυσκολία και το στένεμα – να βρούμε την αναγκαία ψυχραιμία και νηφαλιότητα γιατί διαφορετικά δρούμε κατά του εαυτού μας. Ο θυμός δεν είναι καθόλου καλός σύμβουλος. Όταν ψηφίζουμε, είτε για Δημοτικές, είτε για Περιφερειακές, είτε για Εθνικές, είτε για Ευρωεκλογές, δεν πρέπει ποτέ η ψήφος μας να είναι ψήφος τιμωρίας. Πρέπει να είναι ψήφος θέσης και επιλογής. Επιλογή προοπτικής. Πιστεύω ότι η Ελιά, βασικός κορμός της οποίας είναι το ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ που συνδέει την Ελιά με το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, πρέπει να ψηφιστεί. Θέλω τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες πολύ δυνατούς μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ώστε στη διαπραγμάτευση και στις συμμαχίες, να μπορώ να προωθήσω τις θέσεις μου, που οι θέσεις μου λένε: «πρώτα ο πολίτης, μετά ο τραπεζίτης, πρώτα τα κοινωνικά δικαιώματα μετά οι οικονομικές ελευθερίες.» Θέλω να πετύχω δηλαδή το αντίθετο απ’ αυτό που συμβαίνει σήμερα και έχει ως αποτέλεσμα την συγκεκριμένη πραγματικότητα που ζούμε.

Σχετικά με τις φωνές Ευρωσκεπτικισμού που υπάρχουν στην Ευρώπη:
Η θέση μας είναι μέσα στην Ευρώπη. Και προσθέτω, ευτυχώς. Γιατί αν δεν ήμασταν μέσα στην Ευρώπη, πραγματικά θα ήμασταν σε πολύ δραματικά χειρότερη κατάσταση. Άρα, αυτός ο ευρωσκεπτικισμός με την αρνητική του όρου έννοια, για μένα πρέπει να απομονωθεί. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να προωθηθούν δυνάμεις οι οποίες πιστεύουν στην Ευρώπη, στο πλαίσιο της Ευρώπης και στη δύναμη της Ευρώπης. Το ότι η Ευρώπη καθυστέρησε να ενεργήσει όχι μόνο για λογαριασμό της Ελλάδας αλλά και για άλλες χώρες όπως η Ισπανία ή η Πορτογαλία, καθυστέρησε να αντιληφθεί το μέγεθος, την έκταση και το βάθος της κρίσης, και κυρίως δεν ήταν έτοιμη η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή δεν είχε τα εργαλεία εκείνα που χρειαζόταν για να αντιμετωπίσει μια πρωτόγνωρη κατάσταση, είναι μια μεγάλη αλήθεια. Το αποτέλεσμα είναι να περνάμε πολύ δύσκολα ακόμα. Όμως, τώρα έχει αρχίσει να ανοίγει χαραμάδα και να φαίνεται ένα φως στο τούνελ.

Σχετικά με τους φόβους ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μετατρέπεται σε μια Γερμανική Ευρώπη:
Αυτή η ηγεμονική τάση μπορεί και πρέπει να καμφθεί. Δεν θέλω μια «Γερμανική Ευρώπη» αλλά μια «Κοινωνική Ευρώπη». Κι αυτό σημαίνει ότι θέλω τα 28 κράτη-μέλη να μπορούν να αντιμετωπίζονται και να δρουν ταυτοχρόνως κατά τον ίδιο τρόπο. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να λειτουργήσει η «Ευρωπαϊκή Κυβέρνηση», δηλαδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτή τη στιγμή ως «Ευρωπαίο Πρωθυπουργό» έχουμε τον Μπαρόζο, ο οποίος είναι απών, είναι αόρατος. Έχει παραδώσει τα ηνία στη Μέρκελ. Και την πληρώνουμε πάλι και πάντα εμείς. Αν λειτουργήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε εκ των πραγμάτων η Μέρκελ και άρα «η Γερμανική Ευρώπη», θα περιθωριοποιηθεί. Γι αυτό θα πρέπει να ενδυναμωθούν οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να επιλεγεί ως «Ευρωπαίος Πρωθυπουργός» ο Μάρτιν Σουλτς, ένας Σοσιαλιστής, υπέρμαχος της Κοινωνικής Ευρώπης.

*Συνέντευξη της Συλβάνας Ράπτη στην «Prisma TV» της Πρέβεζας και τον δημοσιογράφο Πάνο Κουνιάκη

You may also like

Πούτιν: Πρόβα μονάρχη στην Κριμαία;

«Ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δεν αντιμετωπίζει με