Ματωμένη Εβδομάδα

Στην πορεία προς την νέα γαλλική δημοκρατία «η εβδομάδα από 21 ως 28 Μαΐου 1871, γνωστή στην ιστορία ως “Ματωμένη Εβδομάδα” (Semaine Sanglante)  υπήρξε η πιο αποφασιστική για την Κομμούνα. Ο κυβερνητικός στρατός των Βερσαλλιών εισέβαλε στην πόλη, όπου αντιμετώπισε τη θαρραλέα και πεισματώδη αντίσταση των εργατών-επαναστατών. Ο αγώνας ήταν απεγνωσμένος και κάθε οικοδομικό τετράγωνο έπεφτε ύστερα από σκληρή αναμέτρηση. Όσοι επαναστάτες συλλαμβάνονταν, τουφεκίζονταν επί τόπου». (Η Ευρώπη και ο κόσμος, 1814-1914, Ζ.Τσιρπανλής)

Όταν η πολιτική έλκει τα φώτα της δημοσιότητας, οι προβολείς μένουν μακριά από τα αραχνιασμένα ράφια της Νεότερης Ιστορίας, ακόμη και αν η τελευταία εκδικείται. Η σύμπτωση της επίσκεψης του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι στις αρχές της εβδομάδας, «ματωμένης» στη συλλογική μνήμη για τη γαλλική κουλτούρα, μοιάζει διαβολική. Από την πρώτη στιγμή το ταξίδι απέκτησε άλλη δυναμική, όταν η ενέργεια του δημοσιογραφικού πλήθους που κατέκλυσε την αίθουσα κατά τη διάρκεια της παρθενικής εμφάνισης του νεαρού ηγέτη μπροστά στον ξένο Τύπο ατόνησε τις συμβάσεις του Πρωτοκόλλου, ενισχύοντας τα «γαλλικά». Ο άρτι αφιχθείς στο Μέγαρο των Ηλυσίων, Φρανσουά Ολάντ έγινε για τις ανάγκες της ελληνικής προεκλογικής περιόδου «Ολαντρέου», γεγονός απροσδόκητο για τη συνθήκη επικοινωνίας της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Αψυχολόγητη ενέργεια; «Η ευγένεια στη διεπίδραση μπορεί να οριστεί ως τα μέσα που χρησιμοποιεί κανείς για να δείξει ότι έχει συναίσθηση του προσώπου των άλλων» εξηγεί ο George Yule στην Πραγματολογία, επιστημονικό κλάδο με μεγάλη γαλλική παράδοση. Ακόμη και αν ο νεανικός ενθουσιασμός καθοδηγεί τις αισθήσεις, οι γάλλοι σοσιαλιστές θορυβήθηκαν από το λεκτικό ατύχημα. Άμαθοι σε άκομψα εκφωνήματα, απρόθυμοι να εγκαταλείψουν τη φινέτσα της εθιμοτυπίας, έκλεισαν ερμητικά τη βαριά πόρτα του Προεδρικού Μεγάρου στο ΣΥΡΙΖΑ, προσφέροντας πολιτικό καταφύγιο στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο. Πραγματικός φόβος ή ρεβάνς από τους γάλλους σοσιαλιστές, οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αποφανθούν σχετικά. Για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, η ευγένεια εγγυάται την ασφάλεια απέναντι σε μια πολιτική στα σπάργανα, επικίνδυνα αδιαμόρφωτη για τα δεδομένα της ηγετικής ελίτ της γηραιάς ηπείρου. Οποιαδήποτε παρέκκλιση, ατυχής ή αυθόρμητη, από τον ευρωπαϊκό κανόνα δοκιμάζει τις αντοχές εταίρων και δανειστών, καθώς η κρίση χρέους διαμορφώνει νέες πραγματικότητες για τους λαούς της Ευρώπης. Δύο χρόνια μετά το ελληνικό «κρούσμα», οποιαδήποτε παρέκκλιση, ατυχής ή αυθόρμητη, από την «έξυπνη λιτότητα», εξακολουθεί να προκαλεί κραδασμούς. «Το δίλλημα λιτότητα ή ανάπτυξη είναι ψευδές καθώς δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς σταθερότητα, με την ανάπτυξη να φέρνει, με τη σειρά της και αυτή, περαιτέρω δημοσιονομική εξυγίανση. Αυτό σημαίνει μεταξύ άλλων και μεταρρυθμίσεις αλλά και «έξυπνη» λιτότητα που δεν πνίγει την ανάπτυξη» τόνισε o υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Δανίας Nicolai Wammen, με περισσή ευγένεια. Με «έξυπνη λιτότητα» ή χωρίς, αγωνία, κόπωση και έλλειψη οράματος ενθαρρύνουν τα ελληνικά «γαλλικά». Για να γυρίσει καθένας μας στη μητρική του γλώσσα, «πρέπει να ακούμε το σιτάρι να φυτρώνει, να ενθαρρύνουμε τις κρυφές δυνατότητες, να ξυπνούμε όλες τις όλες τις τάσεις για συμβίωση, όσες η ιστορία κρατά σε εφεδρεία» συμβουλεύει ο Λεβί Στρος.

You may also like

Τσίπρας: Τερματισμός της τουρκικής παραβατικότητας στο Αιγαίο

Οι συνομιλίες μας εκτός από ουσιαστικές και ειλικρινείς