Κρείττον το σιγάν…

του Γιάννη Α. Μυλόπουλου, Πρύτανη ΑΠΘ

Το ερώτημα, αν και για την ώρα θεωρητικό, έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Έστω ότι κάποια στιγμή η περιπέτεια με το χρέος και τα μνημόνια φτάσει στο τέλος της. Ποια θα είναι η επόμενη μέρα για την Ελλάδα και ποιο το σχέδιο για το μέλλον της; Με ποια οικονομία θα επιδιώξουμε το στόχο της ανάπτυξης και με ποιον κοινωνικό ιστό το όραμα της ευημερίας; Σε ποιο φυσικό περιβάλλον θα στηριχθεί η ανάπτυξη και με ποια διακυβέρνηση θα περάσουμε στην επόμενη εποχή;

Πως θα είναι με δυο λόγια η ζωή χωρίς τους βαρβάρους των μνημονίων, σε μιαν ερημωμένη από την ύφεση χώρα και πως θα ξεκινήσει η ανάκαμψη σε μια αποδεκατισμένη από τη λιτότητα και καθημαγμένη από τη φτώχεια κοινωνία;

Ποια παραγωγική βάση θα στηρίξει την ελληνική οικονομία, όταν δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο που να παραπέμπει σε παραγωγή και σε δημιουργία; Με την ύπαιθρο έρημη και εγκαταλελειμένη, το φυσικό περιβάλλον υποβαθμισμένο και τους φυσικούς πόρους καταληστευμένους και με τους αγρότες να διεκδικούν απεγνωσμένα επιδοτήσεις για να επιβιώσουν, πως θα αναβιώσει ο πρωτογενής και κατ´ επέκταση κι ο δευτερογενής τομέας της οικονομίας; Πως θα υπάρξει δηλαδή εγχώρια παραγωγή και τυποποίηση που να μπορέσει αφενός να μειώσει δραστικά τις εισαγωγές και αφετέρου να στηρίξει, μέσω των εξαγωγών, την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας; Πως με δύο λόγια η χώρα μας θα σταθεί στα πόδια της και πως θα καταφέρει να στηριχθεί στα συγκριτικά της πλεονεκτήματα χωρίς σχέδιο, οργάνωση και προετοιμασία;

Όσο για τον τριτογενή τομέα, με τη δημόσια Παιδεία φτωχοποιημένη λόγω λιτότητας και απαξιωμένη από την ίδια την πολιτεία και με τα καλύτερα μυαλά να έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό, τροφοδοτώντας από την Γερμανική μέχρι και την… Τουρκική οικονομία, ποιο ανθρώπινο δυναμικό και με ποιες καινοτομικές μεθόδους θα αναλάβει την ανάπτυξη του τομέα των υπηρεσιών; Ευτυχώς βέβαια που υπάρχει και ο τουρισμός. Μόνο που η κινητήρια δύναμή του, το πάλαι ποτέ μοναδικό ελληνικό φυσικό περιβάλλον, έχει πλέον υποβαθμιστεί από τις μέχρι σήμερα αναπτυξιακές επιλογές, ενώ ο ανθρώπινος παράγοντας, χωρίς παιδεία και οργάνωση θα αποδειχθεί αναποτελεσματικός να αντιμετωπίσει το σύγχρονο ανταγωνισμό.

Γιατί κανείς από τους λαλίστατους κατά τα άλλα κυβερνώντες δεν μιλά για όλα αυτά; Μα γιατί δεν τους συμφέρει. Αφού το ίδιο πολιτικό σύστημα που κατέστρεψε την Ελλάδα έχει αναλάβει σήμερα να την βγάλει από την κρίση, επιστρατεύοντας τις ίδιες ακριβώς μεθόδους που μας οδήγησαν στη φτώχεια και την εξαθλίωση και εφαρμόζοντας τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ρήμαξαν τον πλανήτη κι έκαναν τους ελάχιστους πλούσιους της γης πλουσιότερους και τους δισεκατομμύρια φτωχούς, φτωχότερους. Οπότε τι να πουν; Ότι ακόμη κι αν εξαφανίζονταν το χρέος και τα μνημόνια, αυτοί θα συνέχιζαν να κάνουν αυτό που ξέρουν και μπορούν και το οποίο με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούσε και πάλι στο ίδιο ολέθριο αποτέλεσμα; Οπότε… κρείττον το σιγάν!

Πηγή: Εφ. Real News

You may also like

Πούτιν: Πρόβα μονάρχη στην Κριμαία;

«Ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δεν αντιμετωπίζει με